شکي نيست که طي نيم قرن اخير، کاپيتان کهنه کار ميلان از بهترين مدافعان فوتبال جهان بوده است.

 پائولو مالديني هنوز هم در سن 40 سالگي در بالاترين سطح فوتبال جهان توپ مي زند امسال براي هميشه با دنياي فوتبال خداحافظي خواهد کرد.

مالديني که پيش تر در سال 2002 و به دنبال ناکامي لاجوردي پوشان در جام جهاني با فوتبال ملي خداحافظي کرده بود اين روزها در انديشه تجارت است و به هيچ وجه در انديشه ورود به عرصه مربيگري نيست.

گفت و گويي که در زير مي خوانيد توسط ماهنامه WorldSoccer با مدافع جاودانه روسونري صورت گرفته و عنوان آن "گفت و گوي خداحافظي مالديني" است:

* آويزان کردن کفش ها براي آخرين بار چقدر سخت است؟

من بسيار خوش اقبال بوده ام. تمام عمر براي ميلان که يکي از بهترين تيم ها است توپ زده ام و خانواده ام همواره حامي من بوده اند. همه چيز برايم بي نقص بوده است. من همه کارهايي را که مي خواستم در طول دوران فوتبال خود انجام داده ام.

* آيا شرايط جسماني شما حاکي از آن است که زمان کنار کشيدن از فوتبال فرا رسيده است؟

برعکس من امسال در شرايط به مراتب بهتري نسبت به سه فصل گذشته به سر مي برم. پس از دو عمل جراحي زانو همه چيز بهتر از پيش برايم دنبال شد. مي توانستم به بازي کردن ادامه دهم اما خودم نخواستم. فکر مي کردم امسال تنها چند بار به ميدان خواهم رفت، اما همواره در ترکيب اصلي حضور داشتم.

* بنابراين ما به هيچ وجه در آغاز فصل آينده شاهد حضور تو در ميادين نخواهيم بود.

نه، هرگز دوباره فوتبال بازي نخواهم کرد. وقتي به دوران فوتبال خود نگاهي مي اندازم به اين پي مي برم که واقعاً توانستم به حداکثر موفقيت دست پيدا کنم. با 16 سال سن در سري A فوتبالم را آغاز کردم و اکنون در 40 سالگي هنوز هم بازي مي کنم.

* گفتي که هيچ حسرتي در دل نداري و به همه چيزهايي که مي خواستي رسيده اي، اما بدون شک فينال ليگ قهرمانان اروپا در سال 2005 برابر ليورپول و از دست دادن عنوان قهرماني در آن ديدار بايد کمي ناراحت کننده باشد؟

چرا بايد خاطره بدي از آن ديدار داشته باشم. فينال برابر ليورپول يکي از بهترين فينال هايي بود که تاکنون در آن حضور داشته ام. ما واقعاً خوب بازي کرديم، به مراتب بهتر از ليورپول بوده و بيش از آنها سزاوار پيروز شدن بوديم، اما فوتبال همين است. به هر حال آن فينال به منزله ميل ما به انتقام در فينال دو سال بعد بود. شايد فينال دوم چندان چنگي به دل نمي زد اما مهر تاييدي بر ميزان اراده تيم ما بود و پس از آن ما با شکست بوکا جونيورز در رقابت هاي جام باشگاه هاي جهان هم ثابت کرديم که چه تيم خوبي هستيم. در استانبول بهتر از ليورپول بازي کرده و شايسته پيروز شدن بوديم اما اين قانون فوتبال است. من به عناوين بسياري در فوتبال حرفه اي خود دست يافته ام و مي توانم شکست را بپذيرم. ما همه تلاش خود را در آن ديدار کرديم.

* آيا حسرت هيچ يک از بازي هايي که تاکنون در آن حضور نداشته ايد را مي خوري؟

يکي از ديدارهايي که از بابت عدم حضور در آن خوشحال هستم ديدار برگشت مرحله يک چهارم نهايي ليگ قهرمانان اروپا در سال 1991 برابر مارسي بود. بدون شک آن بازي باب ميل ما به پايان نرسيد. (در حالي که بازي با آسيب ديدگي هاي متعددي براي ميلان همراه بود مارسي با نتيجه يک بر صفر در آن شب و با پيروزي 2 بر يک در مجموع دو ديدار ميلان را در آستانه حذف از رقابت ها قرار داده بود.) نورافکن هاي ورزشگاه از کار افتادند و اين مساله راه نجاتي براي آدريانو گالياني مدير کل باشگاه ميلان به نظر مي رسيد. او با حرکتي غيرورزشي و عجيب که در ايتاليا با انتقادهاي فراوان همراه شد از بازيکنان تيم خواست تا از زمين خارج شده و سه دقيقه آخر زمان هاي تلف شده را بازي نکنيم. علت اين اقدام ميلاني ها واضح بود. آنها معتقد بودند که بازي بايد به خاطر از کار افتادن نورافکن ها دوباره برگزار مي شد. با اين حال يوفا نظر ديگري داشت و تيم ما را يک سال از حضور در رقابت هاي اروپايي محروم کرد. با وجود شکست در چنين ديدارهايي بيرون رفتن از زمين مسابقه کار درستي نيست.

* تو با 126 بار پوشيدن پيراهن تيم ملي فوتبال ايتاليا رکورددار بازي براي اين تيم هستي. با توجه به دوران طولاني مدتي که به همراه تيم ملي سپري کردي، آيا ديدن هم تيمي هاي سابق هنگامي که در جام جهاني 2006 به قهرماني رسيدند دشوار بود؟ هرچه باشد تو در بين سال هاي 1988 تا 2002 در تمامي رقابت هاي جام جهاني و جام ملت هاي اروپا حضور داشته‌ايد.

در زماني که جام جهاني 2006 برگزار مي شد من در آمريکا به سر مي بردم و تا زماني که ايتاليا به مرحله نيمه نهايي رسيد به ندرت بازي ها را مي ديدم اما ديدار نهايي را کامل تماشا کردم. به خاطر موفقيت تيم خيلي خوشحال بودم اما براي خودم خيلي ناراحت بودم چرا که در زمان بازي من ما يک بار تا حد زيادي به قهرماني نزديک شده بوديم اما من در زندگي آنقدر به موفقيت رسيده ام که نمي توانم گلايه اي داشته باشم.

* آيا جام جهاني 1990 ايتاليا ناراحت کننده نبود؟ به نظر تو ايتاليا بايد قهرمان رقابت ها مي شد؟

با وجود اينکه به موفقيت دست پيدا نکرديم اما ايتالياي 90 تجربه بزرگي بود. شايد قهرماني قسمت ما نبود اما بايد دست کم به ديدار نهايي راه پيدا مي کرديم. فراموش نکنيد که ما بدون دريافت حتي يک گل تا مرحله نيمه نهايي پيش رفتيم.

* خاطره ديگري از جام هاي جهاني داري؟

جام جهاني 1994 آمريکا بسيار عجيب بود. ديدار نخستمان برابر ايرلند که با بازي خوب آنها و سخت شدن شرايط براي ما همراه شد را به خاطر دارم. همه از ما انتظار پيروزي داشتند اما شکست ما در آن ديدار شروع ناخوشايندي را برايمان رقم زد. سپس در ديدار دوم برابر نروژ دروازه بان ما اخراج شد. چه شروع اسفناکي داشتيم. در ديدار نهايي هم با ضربه هاي پنالتي بازي را واگذار کرديم. فوتبال همين است.

* کدام يک از بازي ها را بيش از سايرين به خاطر داري؟

نخستين حضورم در سري A را به خوبي به خاطر دارم. در آن زمان مي دانستم که توانايي بازي در اين رقابت ها را دارم. بي ترديد در آن برهه نيلس ليدهولم مربي کاملي براي بازيکنان جوان محسوب مي شد. او بسيار آرام و دلگرم کننده بود و به اضطراب من نمي افزود هرچند من به خاطر سخت کوشي هاي بسيار اضطراب چنداني نداشتم.

* پسر 12 ساله تو کريستين اين روزها سعي در دنبال کردن ردپاي پدرش دارد. آيا كريستين را در اين مسير تشويق کرده اي يا او را به کار ديگري ترغيب مي کني؟

فوتبال چيزهاي زيادي به من بخشيده است، چرا بايد اين فرصت را از کريستين دريغ کنم؟ پدر من هم چنين فرصتي را از من نگرفت.

* آيا کاپيتاني تيم ملي فوتبال ايتاليا در حالي که پدرت سرمربيگري آن را بر عهده داشت دشوار بود؟

نه، به هيچ وجه. در واقع بيشتر استثنايي بود.

* پس از پايان تمرين و بازي ها با پدرت زياد صحبت مي کردي؟

نه بيشتر از آنچه يک کاپيتان با مربي اش صحبت مي کند.

* برنامه خاصي براي آينده داري؟ پيش تر گفته بودي که هرگز وارد عرصه مربيگري نخواهي شد. آيا هنوز هم چنين نظري داري؟

شکي نيست که وارد عرصه مربيگري نخواهم شد. مربيگري شغل جالبي است، اما در عين حال با اضطراب بسيار همراه بوده و شامل چيزهايي مي شود که در فوتبال کمترين علاقه را به آنها دارم. پس از پايان هر بازي کارلو آنجلوتي را مي بينم که هفت گفت و گوي متفاوت با رسانه ها انجام داده و به 7 نوع پرسش مختلف پاسخ مي دهد. از طرفي من علاقه اي به رفتن به Coverciano (مرکز فني فدراسيون فوتبال ايتاليا) و فکر کردن در مورد فوتبال تنها براي کسب تجربه مربيگري ندارم. بيشتر قصد دارم منافع تجاري خود را دنبال کنم. يک توليدي پوشاک به همراه دوستانم دارم و يک شرکت هم راه اندازي کرده ايم که کارش ترميم منازل مردم است، اما علاوه بر اينها برنامه هاي ديگري در سر دارم که در حال حاضر قصد صحبت درباره آنها را ندارم.

* روزنامه نگاري و شايد بازيگري چطور؟

به هيچ وجه.

* سيلويو برلوسکوني هرگز از تو درخواستي مبني بر ورود به دنياي سياست و ملحق شدن به خود داشته است؟

هرگز. فکر مي کنم او بيشتر ترجيح مي دهد مرا در عرصه فوتبال ببيند. من تمايلي به حضور در عرصه هاي سياسي ندارم. عملي ساختن ايده ها در اين عرصه بسيار دشوار است.

* پس از بازنشستگي بيشتر از همه دلتنگ چه چيزي خواهي شد؟

بي ترديد بهترين لحظه هاي من در زمين تمرين ميلان سپري شده است. دلم بيشتر از همه براي حضور در زمين يا رختکن به همراه بازيکناني از نقاط مختلف جهان تنگ مي شود.

* تو در برهه اي حساس از فوتبال ايتاليا و در حالي که درخشش تيم هاي ايتاليايي دست کم با توجه به عملکرد آنها طي دو فصل اخير رقابت هاي ليگ قهرمانان اروپا رو به افول است، از فوتبال کناره گيري مي کني. آيا فوتبال ايتاليا در بحران به سر مي برد؟

نه، اما فاصله سرمايه گذاري در ليگ برتر انگليس با ساير ليگ ها اکنون بسيار زياد شده است. در ضمن بايد اعتراف کرد که فوتبال انگليس پيشرفت فوق العاده اي داشته و مربيان و بازيکنان خارجي کمک بسياري به اين پيشرفت کرده اند.

* به عنوان يک مدافع، اين مساله که فوتبال ايتاليا به عنوان فوتبال تدافعي شناخته مي شود تو را آزار مي دهد؟

وقتي به بازي هاي خارج از خانه منچستر يونايتد يا ليورپول نگاه مي کنم آنها تدافعي ترين بازي‌هايي را ارائه مي دهند که تاکنون ديده ام و تمام مدت زمان بازي در نيمه زمين خود به سر مي برند. مردم علاقه اي به تماشاي بازي تدافعي ندارند، هرچند دفاع مناسب يکي از چيزهايي است که بسياري از تيم هاي بزرگ در فوتبال امروز از وجود آن بهره نمي برند. چيدمان دفاعي درست آن طور که ممکن است به نظر برسد و يا منفي جلوه کند آسان نيست. مسلماً هواداران همواره از تيم محبوب خود انتظار ارائه بازي تهاجمي و تماشاگر پسند را دارند، اما بي ترديد هماهنگي چهار بازيکن در خط دفاعي کار آساني نيست. برچسب فوتبال تدافعي از دهه 60 در ايتاليا به تيم ما زده شد. تيم هايي وجود داشتند که علاوه بر عملکرد خوب در خط دفاعي به مراتب بيش از ساير تيم ها تهاجمي بازي مي کردند. اگر در مورد دوره هاي مختلف ميلان که من در آنها بازي کرده ام فکر کنم و تفکرم تنها به ميلان زمان آريگو ساچي و مثلث رود گوليت، مارکو فان باستن و فرانک رايکارد معطوف نشود، بايد بگويم که تاکنون ما همواره بازيکنان خوب، معمولاً ريزنقش و خلاقي داشته ايم که همواره ميل به بازي تهاجمي داشته اند.

* کدام بازيکن بهترين رقيب و کداميک بهترين هم تيمي تو بوده اند؟

مارادونا بهترين بازيکني بود که برابر وي بازي کردم. او بسيار با استعداد بود و شخصيت بزرگي داشت. در ميان هم تيمي ها، از لحاظ تکنيکي بي ترديد فان باستن بهترين بود، اما کسي که بيش از همه از او ياد گرفتم فرانکو بارسي بود.

* دوست داري چگونه به فوتبال خود خاتمه بدهي؟

صحبت هايي مبني بر اينکه شايد براي آخرين بار براي تيم ملي ايتاليا به ميدان بروم وجود داشت و در اين باره با مارچلو ليپي صحبت کرده ام، اما قصد ندارم در حالي که او خود را براي موفقيت در مقدماتي جام جهاني و جام کنفدراسيون ها آماده مي کند باعث آزار و اذيت وي شوم. ترجيح مي دهم در يک بازي واقعي به فوتبال خود پايان دهم و پس از آن هم هرچه پيش آيد خوش آيد.

الهه ای که واژه ها از تفسیرش عاجزند

 

 

 

اینم جالبه

کاپیتان سابق تیم ملی فوتبال ایتالیا در خصوص خداحافظی خود از دنیای فوتبال گفت : با آن که نسبت به چند سال گذشته از آمادگی بیشتری برخوردار هستم اما می خواهم در اوج آمادگی از دنیای فوتبال خداحافظی کنم تا خاطره شیرینی از خود بر جای بگذارم .

پائولو مالديني ، از وقتي 10 ساله بود ، براي باشگاه آ. ث. ميلان بازي مي‌كرد. وی در فصل 85/ 1984 و در تاريخ 20 ژانويه 1985 در ديدار مقابل اودينزه ،‌ اولين بازي خود در سري A را تجربه كرد. مالديني در اين بازي از نيمه دوم به جاي "سرجو باتيستيني" كه مصدوم شده بود به ميدان آمد . وي در طول فصل 85/ 1984 يك بازي در ليگ ايتاليا انجام داد .

او در فصل 86/ 1985 موفق شد بازيكن ثابت ميلان شود . از آن زمان در بيشتر مواقع به عنوان مدافع مياني و برخي مواقع به عنوان مدافع چپ بازي كرد. اسكودتوي فصل 88/ 1987 اولين عنواني بود كه او با باشگاهش به دست آورد . در پايان دهه 80 در ميلان در كنار بازيكناني چون فرانكو باره‌سي ، ماركو فان باستن ، روبرتو دونادوني ، رود گوليت و فرانك ريكارد بازي مي‌كرد . از آن زمان ، عنوان‌هاي ملي و بين المللي زيادي را با ميلان كسب كرد . او تاكنون هفت بار با اين تيم قهرمان ايتاليا ، يك بار قهرمان جام حذفي و پنج بار قهرمان سوپر جام ايتاليا شده است. علاوه بر اين‌ها وي با ميلان دوبار قهرمان جام باشگاه‌هاي اروپا ، سه بار قهرمان ليگ قهرمانان قاره سبز ، پنج بار قهرمان سوپر جام يوفا ، دوبار قهرمان جام باشگاه‌هاي جهان موسوم به جام تويوتا ( برنده ديدار قهرمان باشگاه‌هاي اروپا و آمريكاي جنوبي ) ، و يك بار قهرمان جام باشگاه‌هاي جهان ( مسابقاتي كه بين قهرمانان باشگاهي شش قاره مختلف انجام مي‌شود ) شده است.

در سال 1994، مالديني كه در همان سال با ميلان اسكودتو و ليگ قهرمانان اروپا را به دست آورده بود ، از سوي مجله فوتبال " ورد ساكر" به عنوان بازيكن سال انتخاب شد . او اولين مدافعي است كه به اين افتخار دست پيدا مي‌كند . پس از فصل 97/ 1996 و پايان دوران فعاليت فرنكو باره‌سي ، مالديني كاپيتان تيم آ. ث. ميلان شد . او در 11 مارس سال 2007 در دربي شهر ميلان در مقابل اينتر ميلان ، ششصدمين بازي خود در سري A را انجام داد . وي از لحاظ تعداد بازي در سري A ، ‌ركورددار است. همچنين او در 16 فوريه سال 2008 در ديدار مقابل پارما در ليگ فوتبال ايتاليا ، هزارمين بازي رسمي خود براي ميلان را انجام داد.

در 16 دسامبر سال 2007 در جريان بازي‌هاي جام باشگاه‌هاي جهان در يوكوهاما ، اعلام كرد كه در سال 2008 از فوتبال خداحافظي مي‌كند . در 7 مارس 2008، دو روز بعد از حذف ميلان در مرحله يك هشتم نهايي ليگ قهرمانان اروپا در مقابل آرسنال ، در تصميم خود تجديد نظر كرد و گفت كه مي‌خواهد قراردادش را براي يك سال ديگر تمديد ‌كند و در همين حال قراردادش را تا تاريخ 30 جون 2009 تمديد كرد . در 17 آوريل سال 2009 مالديني اعلام كرد كه در پايان فصل 09/ 2008 به طور حتم از فوتبال كنار مي‌رود و اضافه كرد كه بعد از آن در دنياي فوتبال فعاليت خواهد كرد، البته نه به عنوان مربي.

دیگر افتخارات اسطوره فوتبال ایتالیا به این شرح است :

تيم ملي : اولين حضور مالديني در تيم ملي ايتاليا در تاريخ 31 مارس 1988 در مقابل يوگسلاوي بود كه با نتيجه تساوي 1 بر 1 به پايان رسيد . او از سال 1994 تا 2002 كاپيتان تيم ملي بود و با 126 بازي ملي ، قبل از فابيو كاناوارو ( 122 بازي ملي ) ، ركورددار بازي در تيم ملي ايتاليا است.

نقطه اوج دوران فعاليت وي در تيم ملي ، حضور در فينال جام جهاني 1994 ( شكست در مقابل برزيل ) و فينال جام ملت‌هاي 2000 اروپا ( شكست مقابل فرانسه ) مي‌باشد . در جام جهاني 1990 در كشور خود ، در مرحله نيمه نهايي ، تيم ايتاليا مغلوب آرژانتين شد و جام جهاني را با كسب مقام سوم به پايان برد . مالديني در مجموع با تيم ملي ايتاليا در چهار جام جهاني ( 1990، 1994، 1998، 2002 ) و نيز سه جام ملت‌هاي اروپا ( 1988، 1996، 2000 ) شركت داشته است.

در سال‌هاي 1996 تا 1998 در تيم ملي ايتاليا تحت رهبري پدرش ، چزاره مالديني بازي مي‌كرد. پائولو مالديني پس از بدشانسی ايتاليا در جام جهاني 2002 كه در مرحله يك هشتم نهايي با شكست برابر كره جنوبي از دور رقابت‌ها حذف شد ، از تيم ملي كناره‌گيري كرد و بازگشت به اين تيم براي جام ملت‌هاي 2004 و جام جهاني 2006 را رد كرد.

موفقيت‌ها – عناوين

در تيم ملي:

سوم جهان : 1990

نايب قهرمان جهان : 1994

نايب قهرمان اروپا : 2000

در باشگاه:

قهرماني ايتاليا (7) : 88/1987، 92/1991، 93/1992، 94/1993، 96/1995، 99/1998، 04/2003

جام باشگاه‌هاي اروپا (2) : 89/1988، 90/1989

ليگ قهرمانان اروپا (3): 94/1993، 03/2002، 07/2006

سوپر جام اروپا (5) : 1989، 1990، 1994، 2003، 2007

جام باشگاه‌هاي جهان (جام تويوتا) (2) : 1989، 1990

سوپر جام ايتاليا (5) : 1989، 1992، 1993، 1994، 2004

جام حذفي ايتاليا (1) : 2003

جام باشگاه‌هاي جهان (1) : 2007

عناوين شخصي

بازيكن سال از سوی مجله "ورد ساكر" : 1994

دومين بازيكن برتر جهان : 1995

انتخاب در تيم جام جهاني قرن : 2002

حضور در باشگاه صدتايي‌هاي فيفا ( فيفا 100 )

بهترين مدافع سري A: سال 2004

بهترين مدافع سال جايزه باشگاه فوتبال يوفا : 2007

• مالديني هشت بار ( 1989، 1990، 1993، 1995، 2003، 2005، 2007 ) در فينال جام باشگاه‌ها و نيز ليگ قهرمانان اروپا بازي كرده است. بدين ترتيب او در مجموع به همراه فرانچسكو گنتو، ركورد حضور در فينال اين تورنمنت را داراست. گنتو در مجموع يك فينال بيشتر را در كارنامه‌اش دارد، ‌چراكه در سال 1971 هم در ديدار فينال جام در جام اروپا بازي كرده است.

• در فصل 03/ 2002 ليگ قهرمانان اروپا، با انجام 19 بازي، ركورد بيشترين بازي در يك فصل اين جام را در اختيار دارد.

• طولاني‌ترين زمان حضور در جام‌هاي جهاني (2.217 دقيقه) متعلق به او است.

• بازي او بيش از حد جوانمردانه است. در طول بيش از 600 بازي در ليگ،‌ تنها چهار بار كارت قرمز دريافت كرده است.

• پس از كناره‌گيري او از فوتبال ، باشگاه ميلان ، پيراهن شماره " 3 " او را به هيچ بازيكن ديگري نخواهد داد، مگر اين‌ كه در آينده يكي از پسران وي بازيكن اين تيم شود .

وی امروز با زدن دور افتخار پس از بازی برابر تیم فوتبال رم از دنیای فوتبال خداحافظی کرد .

مالدینی که در دوران 25 ساله حضورش در عرصه فوتبال باشگاهی تقریبا تمامی افتخارات را بدست آورده در حالی به یک چهره محبوب در ایتالیا و تمامی نقاط جهان تبدیل شده که یک خصوصیت بارز دیگر هم دارد و آن اخلاق خوب و نیکوی این مرد بزرگ فوتبال است و مردم سراسر گیتی از این بابت به او ادای احترام می کنند.

مالدینی همچنین در زندگی خانوادگی نیز یک انسان موفق و یک مرد خانواده دوست است و توانسته نمونه کامل و موفق یک پدر و یک همسر خوب و خوس اخلاق برای فرزندان و همسرش باشد.

این در حالی است که برخی از فوتبالیست های نه چندان مطرح فوتبال کشورمان اگر ازدواج کرده باشند تلاش می کنند آن را پنهان کنند و در بسیاری از موارد در مصاحبه ها ،خود را مجرد عنوان می کنند.

ای کاش فوتبالیست هایی که سعی می کنند نوع لباس پوشیدن و نحوه موی سر بازیکنان بزرگی مثل مالدینی را تقلید کنند نیم نگاهی به رفتار و نوع زندگی ورزشی و اجتماعی مالدینی داشته باشند و ببینند مالدینی چه راهی را رفته است که در سن 40 سالگی هم هنوز مثل یک بازیکن جوان بازی می کند و نمونه کامل یک انسان باشخصت است آنهم در حالی که هیچ بازیکنی در فوتبال دنیا تا به این حد نتوانسته افتخارات ورزشی را بدست آورد.